AFC Ajax - AVV Swift (1-3, rust 1-1)
10-04-2010 // Amsterdam // Van onze reporter: Niels Veen // Foto's
Op een zonnig sportpark De Toekomst heeft Swift vandaag verder gewerkt aan het plaveien van het pad richting de Hoofdklasse. Na twee opeenvolgende winstpartijen werd ook directe concurrent, voor de eerst vier plaatsen, Ajax in eigen huis op een 1-3 nederlaag getrakteerd. Met nog twee competitiewedstrijden te gaan worden de contouren van het pad steeds zichtbaarder. Het opgekomen publiek zag in een open wedstrijd doelpunten van van Woersem en van Aartrijk(2) voor Swift en van van Baarlen voor Ajax.
Vooraf
Na wat motiverende woorden van 3e assistent Adi was de strekking van coach Adelaar’s betoog helder: Concentratie, Passie en Strijdlust. Dit blijken al het hele jaar de ingrediënten van het beproefde recept te zijn op basis waarvan Swift de even mooie als verrassende plaats op de huidige ranglijst bezet. Vooraf waren de belangen voor beide teams duidelijk, de ploeg die vandaag zou winnen zou zich nadrukkelijker gaan melden voor een eindklassering bij de vier beste ploegen van de 1e klasse A. Coach Adelaar vond het niet nodig om na de 3-0 thuisoverwinning op de schaapies van de Merino’s de opstelling te wijzigen. De basis opstelling werd daardoor opnieuw gevormd door Moen, Schol, Cissé, Jansen,
J. Terhaar, Wijnaar, Bosboom, O. Terhaar, van Woersem, Hansen en van Aartrijk(c). Gelukkig was de bank van Ajax berekend op de enorme selectie van Swift want er mochten er maar liefst 8 spelers op plaats nemen te weten: Bokkie ‘de jarige’ Lobont, De weij, Veen, Chereau, Prnaworac, Peene, Schings en Joran met de tweepoot.
1e helft
Gelukkig voor Swift waren alle ingrediënten van het hier boven genoemde recept vandaag aanwezig waardoor Swift uitstekend uit de startblokken kwam. Zo kon het dat lijder Fred (weet je wat ik ben, ik ben een leider met de lange ij, dus Fred bij deze nu staat het ook zwart op wit) de sigaar van coach Adelaar nog niet aangestoken had of hij kon zijn aansteker inruilen voor pen, kladblok en leesbril. Het was namelijk Minne van Woersem die al na twee minuten scoorde. Als we het hebben over passie en strijdlust dan ben je bij van Woersem aan het juiste adres, zijn doelpunt was typerend voor zijn speelstijl. Hij wilde liever een doelpunt maken dan dat zijn verdediger er een wilde voorkomen. Met een prima schuiver uit de draai, na een half wegwerkte bal, verschalkte hij de goalie van Ajax in de korte hoek.
Wakker geschud
Vanaf dat moment werd Ajax ook wakker en liet het heerlijke lentezonnetje even voor wat het was en probeerde wat meer druk te zetten richting het doel van keeper Moen. Het was dan ook diezelfde Moen die met een prachtige inspanning een schot, gedragen door de wind, van van Baarlen de deklat wist te werken. Na dit bijna goede voorbeeld liet Ajax meerdere schoten van buiten de zestien afvuren op swifter doelman Moen. De schoten van opnieuw van Baarlen (Kevin of Jimmy, ik weet het niet) en Cameron misten precisie(en meer ). Doordat Swift zich te ver liet terugdringen op eigen helft was het afwachten of deze kansen uiteindelijk omgezet zouden kunnen worden in doelpunten voor de rood-witten. In de 17e minuut was het na een scherpe voorzet tussen het doel en de swifter verdediging dan ook van Baarlen die het meest attent reageerde en de op dat moment verdiende 1-1 liet aantekenen. Na deze gelijkmaker was Swift opeens weer alerter en agressiever en nam het heft weer terug in handen. Swift kon in de eerste helft nog gevaarlijk worden via een vrije trap van Veen (ingevallen voor de, met een naar het laat blijken vervelende schouderblessure, uitgevallen O. Terhaar). Aan de andere kant werd een doelpunt van Ajax, bijna identiek aan de eerste goal, terecht afgekeurd voor buitenspel door de op één lijn staande arbiter. Zo werd het einde van een aantrekkelijke 1e helft bereikt met een 1-1 stand.
Halftime
In de rust paste coach Adelaar een aantal tactische omzettingen toe en wees zijn manschappen nog eens fijntjes op de belangen en mogelijkheden die deze zonnige dag met zich meebrachten. Cissé vatte dit alles samen in de niets aan duidelijkheid overlatende zinsnede ‘We moeten ze gewoon slopen, ja toch?’.
Tweede helft
Met die gedachte in het achterhoofd startte Swift de 2e helft voortvarend. Het positiespel was in handen van Swift en de bal ging redelijk snel van links naar rechts (of rechts naar links zo u wil). Voorin werd de bal lekker vastgehouden door de uitblinkers van vandaag Hansen en van Aartrijk. Achterin werd er onder leiding van Jansen en J. Terhaar niets meer weggeven en aan de zijkanten waren het van Woersem en Wijnaar die hun waarde al hadden en verderop in de wedstrijd nogmaals zouden bewijzen. De mogelijkheden uit vlot lopende aanvallen en corners en vrije trappen (van Aartrijk en Cissé kopbal) waren niet van de lucht.
Breekpunt
Uiteindelijk was het van Aartrijk die een fijngevoelige voorzet van Wijnaar, na een mooie aanval over rechts, in de 70e minuut wist af te ronden. De wijze waarop was even fraai als het voorbereidende werk van Wijnaar. Als Gerrie Mühren dit doelpunt had gezien had hij zeker even terug gedacht aan die opmerkelijke novemberavond in 1975 toen Ruud Geels vijfmaal scoorde in het door Ajax met 6-0 gewonnen duel tegen Feyenoord.(Ik schrijf dit met pijn in het hart maar doe het alleen om dit verslag wat meer schwung te geven, niemand is groter dan het team) Het commentaar van Gerrie Mühren ‘Toen zag ik iemand in een flits uit een lichtmast vallen’ zou ook het commentaar van Ajax goalie van der Kraan kunnen zijn, doelend op van Aartrijk die wel opvallende lang in de lucht bleef hangen.
Na deze 2e treffer was het verzet van de godenzonen definitief gebroken. Trainer Schouten probeerde nog middels een dubbele wissel wat teweeg te brengen bij zijn manschappen. Dit was echter niet aan hen besteed. Binnen het veld gingen zinnen als ‘ik weet echt niet waar ik moet lopen’ van mond tot mond bij de ajacieden. Dit was een mooie samenvatting van het spel van Ajax op dat moment; doelloos en zonder overtuiging. Swift profiteerde dankbaar van de geknakte nekkies en liep via een zeer snel uitgevoerde counter in de 81e minuut verder uit via weer een goal van van Aartrijk. Speciale aandacht hierbij voor rechtsback Mark Schol die à la van Bronckhorst binnen vier en halve seconde het hele veld overstak om uiteindelijk op aangeven van Bosboom, van Aartrijk een niet te missen kans te bieden. Na deze 1-3 waren er nog wel kansen om verder uit te lopen. Helaas had van Aartrijk zijn stift niet bij zich om de bal te tekenen die hij na een hattrick mee naar huis had mogen nemen anders had hij waarschijnlijk wèl zijn derde treffer van de middag aan laten tekenen.
En nu…
Zo kwam er na 92 minuten een einde aan deze voor het publiek open en aantrekkelijke wedstrijd waarin Swift bewees op dit moment de beste Amsterdamse zaterdagvereniging te zijn. Dankzij deze overwinning mag Swift zich serieus gaan verheugen op een avontuur in de Hoofdklasse. Met nog twee wedstrijden te gaan is promotie dichtbij maar gelijktijdig
ook net zover weg Volgende week opnieuw een kraker tegen ‘die andere verrassing’ uit de 1e klasse A VVZ’49 uit Soest. Ik zeg:” gewoon slopen… ”. dan weet iedereen wat hij moet doen. |
|
|
|
Statistieken wedstrijd
2' 0-1 Minne van Woersem
Jochim ter Haar sive Droste,