AVV Swift - De Merino's (3-0, rust 1-0)
03-04-2010 // Amsterdam // Van onze reporter: Frank van Aartrijk
Na de even terechte als onverwachte overwinning op Young Boys stond er op stille zaterdag 3 april wederom een thuiswedstrijd op het program voor de mannen van Swift. Laagvlieger Merino’s was de opponent van de mannen van Adelaar.
In de voorbeschouwing vanuit het Veenendaalse kamp werd aangekondigd dat Merino’s in deze wedstrijd zou laten zien onterecht als degradatiekandidaat te zijn bestempeld. Swift was dus gewaarschuwd.
Waar de grasmat op het Olympiaplein tot voor kort te boek stond als ‘slecht’, was diezelfde grasmat in nauwelijks 3 uur tijd verandert tot ‘absoluut onbespeelbaar’. De arbiter van dienst oordeelde echter anders; aftrappen aldus.
Een nagenoeg compleet Swift (de zieke Adi en de afwezige leider v Veen ontbraken, Veen zat een schorsing uit) begon aan de wedstrijd in nagenoeg dezelfde opstelling als tegen Young Boys. Linksback Veen werd geruisloos vervangen door Cissé. Vanaf de aftrap was Swift gretig en scherp. Nagenoeg alle tweede ballen werden gewonnen. Daarbij werd er, door het onbespeelbare veld, slim aan gedaan de lange bal te hanteren en ‘ze het daar voorin maar te laten uitzoeken’. Deze tactiek legde de mannen van Adelaar duidelijk geen windeieren. In de eerste 20 minuten leidde dit tot kansjes van Hansen (vliegend schot voorlangs), Wijnaar (verzuimde de trekker over te halen) en van Woersem (uitstekende solo, schot in het zijnet). Merino’s bleek compleet verrast door het sterke Swift en was duidelijk van de leg. De voorwaartsen van Merino’s waren daarbij verre van opgewassen tegen de fittere en meer geconcentreerde verdedigers van Swift, onder aanvoering van ausputzer Jansen.
Volgens de neutrale toeschouwers aanwezig was het dan ook wachten op de 1-0. Deze viel uiteindelijk op een belangrijk moment in de wedstrijd, kort voor rust. Een vloeiende en op hoog tempo uitgevoerde aanval belandde via Hansen, Bosboom en van Aartrijk bij Wijnaar, die de bal akelig koel in de verre (en lege) benedenhoek achter de Merinos’ goalie schoof.
Met deze verdiende voorsprong werd de kleedkamer opgezocht. Aldaar lagen er 11 fonkelwitte en droge shirts klaar. Hoezo Swift is niet klaar voor de hoofdklasse.
De tweede helft, liet op een rommelige openingsfase na, eenzelfde beeld zien als de eerste helft. Merino’s zette wel wat aan, ging vooral verbaal op zoek naar succes, maar bleek domweg te weinig kwaliteit te bezitten om doelman Moen te testen, laat staan om hem een beetje op te warmen. Swift daarentegen controleerde de wedstrijd, en wachtte geduldig op de kansen die zouden komen. Na zo’n 70 minuten voetbal bewees de aanvoerder van de Merino’s zijn ploeg een slechte dienst. Binnen 1 minuut incasseerde hij twee gele kaarten, en konden de Merino’s verder met 10 man Vanaf dat moment beperkte de schapen uit Veenendeaal zicht tot mekkeren en blaten tegen de man in het zwart en was diezelfde man in het zwart de gebeten hond.
Swift bleef koel, liet zich niet van de wijs brengen door alle ‘bewussies’ en ‘keekies’ en bleef gretig in de omschakeling. Toen TsD 2 (Olaf) uit een afgeslagen voorzet de 2-0 fraai binnenlobde met het hoofd was de wedstrijd dan ook gespeeld. In de slotfase was er nog een kans voor Peene. Zijn schot miste echter precisie en meer. Het slotakkoord was echter voor de eveneens ingevallen Schings, die door de verdediging van de Merino’s slamomde en de bal beheers over en langs de keeper schoot (3-0). Punten in de tas en wedstrijd gespeeld. Voor de Merino’s reden genoeg om zich nog even in het Amsterdamse kroegleven te storten. Vanuit Swift zijde hopen we met meer succes, beleving en acceptatie dan de 90 minuten in het veld.
Al met al een uitstekende opmaat voor de kraker van volgende week tegen Ajax. Met 2 keer op rij de nul, een fitte en gretige selectie en een bank om van te watertanden zijn alle ingrediënten aanwezig om ons volgende week officieel te laten kronen tot de beste van Amsterdam op zaterdag. Aftrap op sportpark de toekomst is om 14.30 uur. |
 |
|
 |
Statistieken wedstrijd